Dünyadaki pek çok felsefi görüş "tümden teke" varımı esas alır, kesret-vahdet örneğinde olduğu gibi...

Aslında musîki de, bir şekilde, teke varımı işler. Sanki hepsi ondan çoğalmış veya onun parçalarıymış gibi, musîki dünyasının bütün sesleri tek bir sesi arar, tek bir sese yönelir.

Biz de bu arayış içinde, ama kendi halimizde yürüyoruz. Yolumuz budur bizim...

Klasik musîkimizin enstrumanlarından olan ney ve tambur ise bu yolculuğun araçları... Elbette ki sanatın her dalı ve aracı bu seyahati yapmaya muktedirdir. Ancak, musîki ile seyahat daha temâşâlı ve zengindir. Bu bakımdan kendimizi şanslı addediyoruz.

İcra etmeye çalıştığımız klasik eserlerin bestekârlarının da aynı yolculukta olduğuna inanıyor, repertuar seçimlerimizde bu birlikteliğin ahengini yaşıyoruz.

Yolumuz, bir okyanus misali, derin ve engin... Bizse, okyanustan aldığımızı bir damla olarak ona geri vermek arzusundayız. Aldığımızla ne onu eksiltebilir, ne de verdiğimizle onu çoğaltabiliriz. Sadece, okyanusun içinde kendi halinde bir damla olmaya çalışırız...

Mızrabımız vurduğu, nefesimiz yettiği müddetçe, bizi biz yapan üslûp ve icramıza sadık kalacak, geçmişimizden ve ustalarımızdan aldığımız feyz ve ışığı, herhangi bir kaygı gütmeden, geleceğe yansıtmaya gayret edeceğiz.